Ela, księgowa

Wydawało mi się, że ja nie potrzebuję nawrócenia, bo ja byłam zawsze tym grzecznym dzieckiem, nie sprawiającym problemów, nie zadawałam się ze złym towarzystwem, nie miałam do siebie żadnych uwag.

Joanna, anglistka

Moje życie było grą w drabinę i węże: idzie się po drabinie w górę, a gdy natrafi się na węża – spada się w dół. Miałam wrażenie, że jak zrobię jakiś dobry uczynek, to moja punktacja idzie do góry i zbliżam się do Boga, jak zrobiłam coś nie tak, to znowu w dół – i tak w kółko bez faktycznego postępu.

Zbyszek, drobny przedsiębiorca

Próbowałem różnych rzeczy, żeby zaspokoić moje wewnętrzne poszukiwania, wpadłem w nieciekawe towarzystwo, spróbowałem alkoholu, narkotyków: marihuany, haszyszu, ale to wszystko było pustką. Nie dawało mi sensu życia, prowadziło donikąd.

Iwona, pedagog i reedukator

Przez dłuższy czas nie pozwalałam Bogu zapanować nad moim życiem. Uważałam, że nawrócenie jest dla narkomanów, alkoholików i ludzi z poważnymi problemami.

Małgorzata, pedagog

Podczas czytania Nowego Testamentu doznałam olśnienia, objawił mi się zupełnie inny Bóg, taki w którym mogłam się zakochać, taki który w zasadzie niczego poza wiarą nie oczekuje. Bóg dla ludzi, Bóg człowiek.

Ewa, szkoleniowiec

Prawdziwym bogiem mojego życia było dżudo, które zaczęłam ćwiczyć już w 3 klasie szkoły podstawowej i w którym zaczęłam odnosić pierwsze sukcesy medalowe już po trzech miesiącach trenowania. Wszystko było podporządkowane jedynie temu. Nic innego nie miało dla mnie znaczenia.

Jan, technik ekonomista

W ciągu miesiąca chodziłem po kilka razy do spowiedzi, tak bardzo chciałem żyć bez grzechu, a nie potrafiłem. Byłem jak człowiek, który "nie czyni dobrego, którego chce, tylko zło, którego nie chce". Coraz częściej myślałem o śmierci...

Agata, polonistka

"Co myślisz o Kaszpirowskim?" - tymi słowami rozpoczęła się moja pierwsza po wakacjach rozmowa z koleżanką z klasy, a zarazem największa przygoda mojego życia. Przygoda z Jezusem.

Maria, emerytka

Moje dzieciństwo nie było łatwe, przypadało na lata wojny… Pamiętam podróż do Polski zimą 1945 roku, gdy tygodniami jechaliśmy w nieznane, stłoczeni w otwartych bydlęcych wagonach, głodni, zziębnięci i wycieńczeni...