„... byłem przychodniem, a przyjęliście mnie (...), byłem chory, a odwiedzaliście mnie...” – Ew. Mateusza 25,35-36

Niejako uzupełnieniem służby duszpasterskiej i służby dobroczynnej jest służba wzajemnego wsparcia. Ma ona na celu troszczenie się o potrzeby członków naszej społeczności oraz jej sympatyków.

Na ogół wszyscy staramy się dbać o wzajemne relacje i pamiętać o sobie nawzajem nie tylko w niedzielę czy podczas wspólnych spotkań. W myśl słów Jezusa, pragniemy być otwarci na drugiego człowieka – domownika, gościa czy przechodnia – i dlatego zawsze z radością witamy go wśród nas, by razem wielbić i poznawać naszego Pana. Są jednak wśród nas osoby, które w szczególny sposób są wyczulone na potrzeby innych i zawsze gotowe do udzielenia pomocy. W miarę tych potrzeb i możliwości otaczają opieką i duchowym wsparciem tych, którzy chorują lub z innych powodów nie mogą przez dłuższy czas uczestniczyć w nabożeństwach i życiu Zboru.

Pragniemy, by dzięki naszej pomocy, modlitwie i wsparciu, osoby potrzebujące nie czuły się opuszczone, lecz mogły na nowo odnaleźć radość życia, odbudować relacje z Bogiem czy z ludźmi.

Kontakt: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.